بایگانی نویسنده: حمید

برنامه نویس حرفه ای لاراول!

نوشته‌شده در توسط .

لاراول یه فریمورک خیلی محبوب پی اچ پی هست و هر روز به تعداد پروژه هایی که باهاش کار میشه اضافه میشه و برنامه نویس های زیادی هم به سمت این فریمورک کشیده میشن، یاد گرفتن لاراول نسبتا آسون هست و خیلی از برنامه نویس ها که PHP رو خیلی هم خوب بلد نیستن خیلی زود میرن سمت لاراول و این باعث میشه که خیلی درک درستی از نحوه کار این فریمورک نداشته باشن و بعد ها پروژه ها رو نیمه کاره رها کنند و ما این روزها شاهد پروژه های ناقص خیلی زیادی هستیم که به ما مراجعه میکنند و میگن یه برنامه نویس لاراول داشتیم که کارمون رو نیمه کاره رها کرد و میخوایم یکی دیگه تکمیلش کنه…

لاراول یک فریمورک برای توسعه سریع و تمیز

من و گروهی که باهاش کار میکنم سالهاست که با فریمورک لاراول بصورت تجاری و حرفه ای کار میکنیم و میتونیم نیاز های شما رو در این زمنیه رفع کنیم. اگر قصد شروع یک استارت آپ جدید رو دارید و یا قصد دارید کار لاراولی قبلیتون رو توسعه بدید با ما تماس بگیرید که شروع کنیم کارمون رو.

ریست کردن پسورد MySQL در لینوکس

نوشته‌شده در توسط .

با سلام – اگه یادتون رفته که رمز یوزر rootتون چی بود، خیلی راحت میتونید رمز رو با سوپر ادمین ریست کنید و رمز جدید رو ست کنید.

دستور زیر رو بزنید که یه سوپر ادمین بدون سوال و جواب توی سیستم بشید:

sudo -i

رمز لینوکس رو وارد میکنید و حالا شروع میکنیم به کار، در مرحله بعد دستور زیر رو بزنید که بدون وارد کردن رمز بتونید وارد محیط خط فرمان مای اس کیو ال بشید:

mysql

توجه داشته باشید که خط بالا رو اول باید بزنید که سوپر ادمین بشید و بعد بتونید وارد شید. حالا که همه چی اوکیه با دستور زیر جدول mysql رو انتخاب کنید:

use mysql;

بعد از اون دستور زیر رو وارد کنید و جای my_password رمز دلخواه خودتون رو وارد کنید:

update user set authentication_string=PASSWORD("my_password") where User='root';

کارایی که کردیم رو با دستور زیر ذخیره کنید:

flush privileges;
exit;

و نهایتا سرویس MySQL رو ریستارت کنید با دستور های زیر:

sudo /etc/init.d/mysql stop
sudo /etc/init.d/mysql start

حالا exit کنید و با دستور زیر وارد محیط تحت کامند مای اس کیو ال بشید:

sudo mysql -u root -p

و لذت ببرید 🙂

کرک phpstorm در لینوکس و ویندوز و مک

نوشته‌شده در توسط .

سلام دوستان، کرک چیز خوبی نیست ولی به شرط اینکه پول شما بی ارزش ترین پول دنیا نباشه و برنامه نویسی توی کشور شما شغل حساب بشه و ارزش داشته باشه 🙂

یه راه خیلی ساده برای کرک نرم افزار phpstorm هست که همیشگی هست و لازم نیست شما هر چند روز یک بار بگردید دنبال آدرس لایسنس سرور برای اینکه وارد phpstorm تون بشید.

روی ویندوز یا لینوکس یه فایلی وجود داره به نام hosts که مسیر رو توی هر دو سیستم عامل در زیر میذارم که بدونید:

/etc/hosts در لینوکس و C:\Windows\System32\drivers\etc\hosts در ویندوز

دوستانی که مک دارن هم باید یه فایل به همین نام داشته باشن ولی خب اونا چون پولدارن بهتره که بخرن لایسنس رو 🙂

توی این فایل باید یه خط جدید اضافه کنید بصورت زیر:

 ۰٫۰٫۰٫۰ account.jetbrains.com
تصویر کرک پی اچ پی استورم

این میگه که اگه نرم افزاری خواست به آدرس account.jetbrains.com دسترسی پیدا کنه تو بفرستش به لوکال هاسته خودم 🙂 ینی یه کاره کثیف :)))

بعد از این حالا توی صفحه ی کرک نرم افزار که ازتون میخاد کد فعال سازی بزنید، کد زیر رو وارد کنید:

از اونجایی که سایت ها از سرچ گوگل حذف میشن اگه اینکارو بکنن بخاطر همین از این به بعد اکتیویشن کد ها رو توی گیست گیتهاب میذارم


https://gist.github.com/tuytoosh/7ad4f252f6e7abf20726f734d5d9e831


روش قبل دیگه کار نمیکنه و بهتره از روشی که اینجا گفته شده استفاده کنید.

آشنایی با ماژول ها در انگولار

نوشته‌شده در توسط .

برنامه های انگولار ماژولار هستند و انگولار سیستم ماژولاریتی خودش رو داره که اسمش هست NgModules. ماژول ها کانتینرهایی هستند که بخش هایی که یکار مرتبط و نزدیک به هم میکنن رو بهم میچسبونن. ماژول ها میتونن شامل کامپوننت ها و سرویس ها و حتی ماژول های دیگه باشن و هر ماژول میتونه توسط یه ماژول دیگه اکسپورت بشه حتی.

هر برنامه انگولار حداقل یدونه ماژول داره که بای دیفالت اسمش هست AppModule و توی فایل app.module.ts تعریف شده. یه برنامه کوچک ممکنه همین یدونه ماژول رو داشته باشه ولی برنامه های بزرگ ماژول های متنوعی دارن که هر کدوم کار خودشون رو میکنن.

یه ماژول رو با یه دکوریتور @NgModule() برای کلاس تعریف می کنیم که یه آبجکت رو بعنوان ورودی میگیره.

import { NgModule } from ‘@angular/core’;
import { BrowserModule } from ‘@angular/platform-browser’;
@NgModule({
imports: [ BrowserModule ],
providers: [ Logger ],
declarations: [ AppComponent ],
exports: [ AppComponent ],
bootstrap: [ AppComponent ]
})
export class AppModule { }

نحوه ی استفاده از بوت استرپ در انگولار

نوشته‌شده در توسط .

همونطور که انگولار یه فریمورک خوب برای جاوا اسکریپت حساب میشه، بوت استرپ ها یه فریمورک خوب و کار آمد هست که هم کار css و هم کار جاوا اسکریپت رو تا حدودی راحت کنه، ولی استفاده از ویژگی های jquery در انگولار اصلا توصیه نمیشه، چون که انگولار کارایی که jquery انجام میده رو به روش بهتر هندل میکنه پس ما تمام حرف هامون در رابطه با موارد css در بوت استرپ هست نه js. همچنین برای زیبایی کار fontawesome هم به کار خواهیم برد. برای نصب بوت استرپ و fontawesome از دستور زیر استفاده کنید:

npm install bootstrap font-awesome

 

اگه مراحل نصب به خوبی پیش رفتند میتونیم الان ازشون استفاده کنیم. در فایل src/styles.css  میتونیم استایل های سراسری رو ایمپورت کنیم، چون ما به این دو تا بصورت سراسری میخایم دسترسی داشته باشیم اونها رو توی این فایل ایمپورت میکنیم:

@import "~bootstrap/dist/css/bootstrap.css";
@import "~font-awesome/css/font-awesome.css";

به همین راحتی تونستیم بوت استرپ و فونت آوسام رو به پروژه انگولارمون اضافه کنیم…

ساخت طرح کلی برنامه انگولار با بوت استرپ

خب حالا میخایم یه طرح کلی برای صفحه هامون در انگولار طراحی کنیم، یک ماژول بصورت زیر ایجاد میکنیم:

ng generate module ui --module app.module

بعد میتونیم کامپوننت هایی که لازم داریم رو اضافه کنیم، فرض کنید به سه کامپوننت هدر فوتر و دربرگیرنده نیاز داریم :

ng generate component ui/layout
ng generate component ui/header
ng generate component ui/footer

فایل src/app/ui/layout/layout.component.html  رو به صورت زیر ادیت کنید که دو تا کامپوننت هدر و فوتر توی اون باشه:

<app-header></app-header>
<div class="container">
  <ng-content></ng-content>
</div>
<app-footer></app-footer>

و ماژولی که ساختیم رو بصورت زیر اصلاح کنید:

import { NgModule } from '@angular/core';
import { CommonModule } from '@angular/common';
import { LayoutComponent } from './layout/layout.component';
import { HeaderComponent } from './header/header.component';
import { FooterComponent } from './footer/footer.component';

@NgModule({
  imports: [
    CommonModule
  ],
  declarations: [LayoutComponent, HeaderComponent, FooterComponent],
  exports: [LayoutComponent]
})
export class UiModule { }

حالا میتونید فایل src/app/app.component.html  رو اصلاح کرده و در واقع قسمت اصلی که بدنه صفحه هست رو بهش اضافه کنید.

<app-layout>
  <div class="jumbotron">
    <h1>Angular CLI v6 + Bootstrap & FontAwesome</h1>
    <p>
      In this tutorial you learn how to use Angular CLI v6 with Bootstrap and FontAwesome!
    </p>
  </div>
</app-layout>

و فایل src/app/ui/header/header.component.html  رو بصورت زیر اصلاح کنید:

<nav class="navbar navbar-dark bg-dark mb-5">
  <a class="navbar-brand" href="/">Angular & Bootstrap</a>
  <div class="navbar-expand mr-auto">
    <div class="navbar-nav">
      <a class="nav-item nav-link active" href="#">Home</a>
      <a class="nav-item nav-link" href="#">About</a>
      <a class="nav-item nav-link" href="#">Contact</a>
    </div>
  </div>
  <div class="navbar-expand ml-auto navbar-nav">
    <div class="navbar-nav">
      <a class="nav-item nav-link" href="https://github.com/tuytoosh" target="_blank">
        <i class="fa fa-github"></i>
      </a>
      <a class="nav-item nav-link" href="https://twitter.com/tuytoosh" target="_blank">
        <i class="fa fa-twitter"></i>
      </a>
    </div>
  </div>
</nav>

و نهایتا src/app/ui/header/header.component.html  رو بصورت زیر اصلاح کنید:

<nav class="navbar navbar-dark bg-dark mt-5 fixed-bottom">

  <div class="navbar-expand m-auto navbar-text">

    Made with <i class="fa fa-heart"></i> by <a href="http://haamid.ir">Hamid</a>

  </div>

</nav>

 

حالا اگه پروژه رو سرو کنید باید یچیزی مثل اسکرین شات بالا رو ببینید، موفق باشید

ارسال داده از کامپوننت به قالب در انگولار – Data Binding

نوشته‌شده در توسط .

در ادامه پست های انگولار، امروز میخوام به انتقال مقادیر از logic به view بپردازم. یعنی میخام یه داده رو از کامپوننت به قالب بفرستم. برای این کار از دو روش string interpolation و property binding میتونیم استفاده کنیم که جداگانه در ادامه به اونها خواهم پرداخت.

string interpolation در انگولار

string interpolation در انگولار

ارسال داده از class به template با استفاده از string interpolation در انگولار به این صورت هست که شما مقدار property موجود در کلاس رو میتونید بصورت رشته درون قالب نمایش بدید. مثلا اگه کلاس کامپوننت بصورت زیر تعریف شده باشه و my_name  یک پراپرتی از این کامپوننت باشه،

import { Component } from '@angular/core';

@Component({
  selector: 'app-root',
  templateUrl: './app.component.html',
  styleUrls: ['./app.component.css']
})

export class AppComponent {
  my_name = 'Hamid Haghdoost';
}

شما میتونید مثلا بصورت زیر به این پراپرتی درون قالب دسترسی داشته باشید

<p>my name is {{ my_name }}</p>

که اگه ng serve  کنید خروجی بصورت زیر خواهد بود

my name is Hamid Haghdoost

property binding در انگولار

string interpolation در واقع نوع خاصی از property binding است که در آن نوع پراپرتی string است. یعنی شما نمیتونید مثلا مقدار boolean رو از این طریق به قالب ارسال کنید. برای این کار از property binding استفاده میکنیم. یعنی میتونیم مقدار پراپرتی رو به attribute های html و … بچسبونیم.

one way binding در angular

one way binding در انگولار

برای اینکه بیشتر متوجه موضوع بشید با مثال پیش میریم.

import { Component } from '@angular/core';

@Component({
  selector: 'app-root',
  templateUrl: './app.component.html',
  styleUrls: ['./app.component.css']
})

export class AppComponent {
  isDisabled: boolean = false;
}

در کامپوننت بالا یک پراپرتی از نوع بولین تعریف شده که در قالب به html بایند شده است

<button [disabled]="isDisabled">Try Me</button>

توجه کنید که برای بایند کردن مقدار بولین نمیتونستیم بصورت زیر عمل کنیم و حتما باید از روش دوم استفاده کنیم

<button disabled="{{ isDisabled }}">Try Me</button>

امیدوارم حرفام به دردتون خورده باشه 🙂

کامپوننت ها در انگولار و نحوه ساخت آنها

نوشته‌شده در توسط .
کامپوننت ها در angular

کامپوننت ها در انگولار در واقع یک کلاس تایپ اسکریپت هستند که توسط اون ها ما میتونیم منطق برنامه رو کنترل کنیم. بخش های مختلف یک برنامه انگولار از کامپوننت تشکیل میشه و شما میتونید هر بخش رو در کامپوننت های جدا قرار بدید، مثلا میتونید در ساده ترین حالت هدر، فوتر و یا سایدبار رو در کامپوننت خودش بذارید.

کامپوننت ها بخش های تقریبا مستقل از هم هستند و میتونن با ارسال داده به همدیگه با هم تعامل داشته باشن که حالا در پست های بعدی در مورد نحوه این تعامل بیشتر صحبت خواهیم کرد. برنامه انگولار شما بصورت پیشفرض دارای یک کامپوننت به نام app  هست که در ابتدای ران شدن برنامه این کامپوننت لود میشه که البته میتونید به انگولار بگید که کامپوننت دیگه ای رو لود کنه. با قرار دادن انتخابگر کامپوننت های دیگه توی این کامپوننت کامپوننت های دیگه توی این کامپوننت لود میشن.

ساخت کامپوننت در angular

برای ساخت اولین کامپوننت خودتون میتونید از cli کمک بگیرید و دستور زیر رو اجرا کنید.

ng generate component MyFirstComponent

با اجرای این دستور در دایرکتوری src/app  یک دایرکتوری جدید با اسم my-first-component  مربوط به این کامپوننت ساخته میشه که چهار تا فایل داخل اون وجود داره.

شمای کلی یک کامپوننت در انگولار

  • my-first-component.component.css  : استایل های مربوط به کامپوننت درون این فایل نوشته میشه.
  • my-first-component.component.html  : قالب html کامپوننت هست
  • my-first-component.component.spec.ts  : فایل مربوط به تست برنامه هست که در ادامه بحث هامون بهش خواهیم پرداخت بیشتر
  • my-first-component.component.ts  : فایل اصلی کامپوننت که درون اون کلاس تایپ اسکریپت مربوطه نوشته میشه

محتوای کلاس کامپوننت رو در زیر میبینید

import { Component, OnInit } from '@angular/core';

@Component({
  selector: 'app-my-first-component',
  templateUrl: './my-first-component.component.html',
  styleUrls: ['./my-first-component.component.css']
})
export class MyFirstComponentComponent implements OnInit {

  constructor() { }

  ngOnInit() {
  }

}

خط ۳ تا ۷ مربوط یه decorator کلاس هست که اولا میگه این کلاس یک کلاس معمولی نیست و یک کامپوننته و ثانیا مشخص میکنه که تگ انتخاب کننده، آدرس قالب و استایل این کامپوننت چی هست. کلاس های تایپ اسکریپت مثل همه زبون ها میتونن property و method های خودشونو داشته باشن. مثلا شما با تعریف یک پراپرتی در کلاس میتونید توی قالب که همون فایل html بود بهش دسترسی داشته باشید.

مثلا خط زیر رو توی کلاس بنویسید

test = 'my test is here';

و محتوای فایل my-first-component.component.html  رو پاک کنید و این رو بنویسید {{ test }} . میبینید که این مقدار درون قالب نمایش داده میشه. البته به شرطی که سلکتور اونو توی فایل app.component.html  قرار داده باشید.

<app-my-first-component></app-my-first-component>

همونطور که میبینید ما تونستیم یک داده رو از منطق برنامه به قالب برنامه ارسال کنیم. روش هایی برای ارسال و دریافت داده در کامپوننت وجود داره که در بخش های بعدی به اونها خواهیم پرداخت.

موفق باشید 🙂

اولین برنامه با انگولار

نوشته‌شده در توسط .

در نوشته قبلی در مورد انگولار و خوبی و بدی هاش صحبت کردیم. الان میخایم در واقع محیط برنامه نویسی انگولار رو برای این فریمورک آماده کنیم و شروع کنیم کار با این فریمورک رو.

برای شروع کار با انگولار باید از ابزار خط فرمان انگولار استفاده کنید و برای نصب اون باید node روی سیستمتون نصب باشه. برای نصب node آخرین ورژن نود رو از لینک زیر دانلود کنید و نصب کنید : https://nodejs.org/en/download/

شما با ابزار خط فرمان انگولار میتونید برنامه های انگولار رو توی محیط خط فرمان تولید کنید و مدیریت و بیلد کنید، کد زیر رو توی cmd یا terminal یا هر چیز دیگه ای تایپ کنید تا Angular Cli نصب بشه

npm install -g @angular/cli

الان شما ابزار لازم برای شروع کار با انگولار رو دارید. برای نصب انگولار دستور زیر رو ران کنید

ng new my-app

بعد از اتمام کار دستور انگولار برای شما نصب شده و میتونید کارتون رو انجام بدید. برای اینکه مطمئن بشید cd کنید توی دایرکتوری و دستور serve رو برای سرو شدن برنامه بزنید

cd my-app
ng serve --open

الان برنامه روی آدرس http://localhost:4200  در حال اجراست و میتونید با مرورگر بهش دسترسی پیدا کنید.

حالا میتونید کامپوننت های خودتون رو ایجاد کرده و کارتون رو شروع کنید، بد نیست قبل از شروع کار با انگولار یه نگاهی به سینتکس typescript بندازید.

برای شروع میتونید از ادیتور phpstorm یا webstorm استفاده کنید که یک ابزار خیلی قوی برای کار با انگولار داره…

در روزهای بعد سعی میکنم مفاهیم پایه ای انگولار رو شروع کنم

موفق باشید 🙂

شروع کار با فریمورک انگولار

نوشته‌شده در توسط .
angular

انگولار یه فریمورک خوب جاوا اسکریپت هست که برای ساختن برنامه های تک صفحه ای سمت کاربر استفاده میشه که شما میتونید کارهای خفن رو با تعداد خط کد خیلی کم نسبت به جاوااسکریپت معمولی انجام بدید . اگه میبینید یسری سایت ها مثل یوتیوب و… دارن بدون رفرش شدن لینک های جدید رو لود میکنن و کلی کارا توی یک صفحه، احتمالا یکی از این دو تا کار رو انجام میدن : یا از یه فریم ورک SPA استفاده میکنن یا همون Single Page Application و یا خودشون کلی کد javascript زدن که این جریان رو مدیریت میکنه. البته انگولار رو توسعه دهنده های گوگل توسعه دادن و قطعا توی کارای خودشونم ازش استفاده میکنن.

 

چرا انگولار یاد بگیریم؟

اگه تصمیم گرفتید که انگولار کار کنید و نمیدونید که کارتون درست هست یا نه! من چند تا دلیل میگم بهتون که مصمم تر از همیشه شروع کنید و یاد بگیرید و توی این حرف هام اصلا تاکیدی روی خوب بودن انگولار ندارم.

دلیل اول این هست که فریمرک های مختلف تفاوت خیلی زیادی با همدیگه ندارن و اگه شما خیلی دو دل هستید که مثلا انگولار کار کنید یا React یا هر چیز دیگه ای، باید بگم الان نگران نیاشید، بعد از یاد گرفتن یکی از این فریمورک ها خیلی راحت میتونید از یک فریمورک سوییچ کنید روی یکی دیگه و وقت تلف کردن برای اینکه بدونید کدوم فریمورک بهتره اصلا مناسب نیست.

دلیل بعدیم که بعد از سال ها تجربه بهش رسیدم اینه که هر چیزی که ترند تره بهتره… ینی اگه حس میکنید تعداد برنامه نویس های انگولار بیشترن ینی جامعه گسترده تری دارن و احتمالا اگه مشکلی برای شما پیش بیاد قبلا برای یکی دیگه پیش اومده، سوال پرسیده و حل شده و شما میتونید از اون استفاده کنید برای حل مشکلتون.

دلیل سوم اینه که انگولار چارچوب مشخصی داره که توسعه دهنده رو مجاب میکنه که تحت این چارچوب کار کنه و همین در آینده میتونه مفید باشه. شما وقتی از وسط کار به یه تیم اضافه میشید میدونید که تقریبا چه خبره و راحت میتونید مچ بشید با گروه…

و انگولار کلی چیزا رو بصورت پیشفرض داره و خیلی راحت میتونید ازشون استفاده کنید در حالی که تو فریمورک های دیگه باید اونارو پیاده کنید – البته این خوبی حساب نمیشه ولی برای کسی که داره تازه شروع میکنه این بهتره و شما خیلی سریع تر میتونید نسخه اولیه یه سیستم رو بالا بیارید باهاش نسبت به سایر فریمورک ها.

 

منابع یادگیری انگولار

هر چند گوگل خودش میتونه منبع خوبی باشه ولی من به عنوان کسی که قبلا این راه رو رفتم منابع زیر رو پیشنهاد میکنم بهتون :

نوشتن اولین برنامه با انگولار 

 

استاندارد PSR-1 در PHP

نوشته‌شده در توسط .
php standards

یسری نکات تو کد نویسی تو هر زبانی هستن که رعایت کردنشون میتونه شما رو خیلی حرفه ای تر نشون بده و رعایت نکردنشون زیاد جالب نیست برای یک برنامه نویس که ادعای خفن بودن میکنه 🙂

تو زبان PHP یسری استاندار تعریف شده که امروزه همه برنامه نویسای خوب PHP رعایتش میکنن، این میتونه برای همه خوب باشه… هم کسی که کد مینویسه و هم کسی که کد میخونه.

استانداردی که تو این پست میخام بصورت خلاصه در موردش حرف بزنم PSR-1 هست که اشاره میکنه استاندارد های پایه ی کد نویسی در PHP.

 

تو PHP چند روش برای باز کردن کد PHP و بستن اون وجود داره ولی این استاندارد میگه که از این روش استفاده کنید :‌<?php ?> یا از نوع کوتاهش به این صورت :‌ <? =?>

کاراکتر انکودینگی که استفاده میشه باید UTF-8  باشه و بدون BOM .

نکته ی دیگه ای که خیلی مهمه اینه که اجرای منطق برنامه با include  و تعریف کردن تابع و… یک جا نباشن، یعنی مثلا شما اگه دارید یه فانکش تعریف میکنید بالاش مثلا echo  نکنید. این مثالی که در زیر اومده یه نمونه غلط طبق این استاندارد هست :

<?php
// side effect: change ini settings
ini_set('error_reporting', E_ALL);

// side effect: loads a file
include "file.php";

// side effect: generates output
echo "<html>\n";

// declaration
function foo()
{
    // function body
}

ولی در مثال زیر استاندار PSR-1 بخوبی رعایت شده :

<?php
// declaration
function foo()
{
    // function body
}

// conditional declaration is *not* a side effect
if (! function_exists('bar')) {
    function bar()
    {
        // function body
    }
}

namespace ها و نام کلاس ها

هر کلاس باید توی یه فایل نوشته بشه و مثلا وسط کد کلاس تعریف نکنید و یا مثلا دو تا کلاس رو توی یه فایل ننویسید. اسم کلاس ها باید بصورت StudlyCaps باشه که مشخصه ینی چجوری…

برای ورژن ۵٫۳ به بعد از روش رسمی فضای نام ها استفاده کنید، برای مثال :‌

<?php
// PHP 5.3 and later:
namespace Vendor\Model;

class Foo
{
}

ولی برای ورژن های قبل که از این قابلیت پشتیبانی نمیکنن از pseudo-namespacing استفاده کنید که یه پیشوند Vendor_ به اسم کلاسها اضافه میشه و sub namespace ها بعد از اون نوشته میشن و در نهایت نام کلاس نوشته میشه :

<?php
// PHP 5.2.x and earlier:
class Vendor_Model_Foo
{
}

ثابت ها در کلاس ها 

ثابت ها در کلاسها طبق این استاندارد باید با حروف بزرگ تعریف بشن و برای جدا کردن از underscore  استفاده کنید. یچیزی مثل کد زیر :

<?php
namespace Vendor\Model;

class Foo
{
    const VERSION = '1.0';
    const DATE_APPROVED = '2012-06-01';
}

در مورد پراپرتی ها در کلاس ها دستور خاصی گفته نشده ولی کلاس ها باید بصورت camelCase()  تعریف بشن.

همین روزا بقیه استاندارا رم میتویسم واستون که بخونیم و رعایت کنیم. مرسی 🙂