بایگانی دسته: PHP

آموزش php ، برنامه نویسی پی اچ پی

دیزاین پترن Simple Factory در PHP

نوشته‌شده در توسط .

سلام، بعد از یه وقفه ی نسبتا طولانی امروز دوباره تصمیم گرفتم که این وبلاگ متروکه رو آپدیت کنم و یسری پست که احساس میکنم خوبن رو اینجا بفرستم… البته پستای قبلیمو دارم میبینم اکثرا چرت و پرتن و ارزش خوندن ندارن ولی به هر حال وبلاگ خودمه و کلی پول هاست و دامین دادم و دوس دارم که بعنوان یادگاری همینجا باشن و کسی اگه اعتراض داره میتونه مراتب اعتراضش رو تحت یک کامنت برام ارسال کنه تا بررسی و پاسخ داده بشه 🙂

Design patternها یا فارسیش میشه احتمالا الگوهای طراحی نرم افزار توی همه زبان ها خیلی خیلی مهمن. معمولا وقتی کدی مینویسیم که قرار نیست در آینده گسترش داده بشه خیالمون راحته و از یجای کار شروع میکنیم و یجا تموم میکنیم و کار رو تحویل میدیم، ولی وقتی کارفرما میگه که “در آینده قراره امکانات زیادی از قبیل فلان۱ و فلان۲ و… به سیستم اضافه بشه”، اونجا باید یه فکر پایه ای تر برای سیستم داشته باشیم. طوری که اگه قرار شد یه بخش جدید رو به سیستم اضافه کنیم مجبور نباشیم تو بخشای قبلی دست اندازی کنیم یا حداقل کم مجبور باشیم(!).

فرض کنید که میخواید یه فروشگاه بنویسید که ادمین روزی چند تا محصول از نوع اسباب بازی به سیستم اضافه میکنه. ابتدایی ترین روشی که به فکر همه ما میرسه اینه که یه کلاس ایجاد کنیم تحت نام Product  و توی اون درج، اصلاح، حذف و … محصول که فعلا اسباب بازی هست رو انجام بدیم. یه چیزی شبیه این :

 

 

تا اینجا همه چی خوبه و شما در آرامش قبل از طوفان به سر میبرید! مشکل زمانی پیش میاد که مجبور بشید مثلا بجز اسباب بازی ، کتاب هم در فروشگاهتون بفروشید. اینجا دیگه روش ایجاد و اصلاح و … فرق میکنه و نمیتونید همین متد های قبل رو استفاده کنید. توی دیزاین پترن بالا شما مجبورید یه $type  زمان نمونه گیری از کلاس بگیرید و توی هر متد if و else بذارید و بگید اگه این دسته بود این کارو بکن و اگه… که قطعا روش خوبی نیست و مثلا وقتی چنتا دسته دیگه بعدها اضافه بشه کدمون خیلی داغون میشه.

نحوه ی پیاده سازی دیزاین پترن Simple Factory در PHP

سیمپل فکتوری دیزاین پترن میگه که شما این کارو بکنید :

 

اول یه کلاس factory بسازید :

 

حالا واسه ساخت اسباب بازی از روش خیلی ساده زیر استفاده کنید :  

حالا اگه یه دسته جدید مثل کتاب به محصولاتون اضافه شه خیلی راحت میتونید کلاسش رو بسازید محصولتون رو اضافه کنید :

احتمالا الان میگید که این که خیلی پیش پا افتاده بود و شاید شما خیلی کارای خفن تر هم میتونید انجام بدید ولی خب بعضی وقتا همین کارای ساده باعث منظم شدن برنامه میشن و در آینده خودتون و مخصوصا دیگران کمتر اذیت میشن. البته این دیزاین پترن همونطور که از اسمش مشخصه سیمپل بود و  در آینده در مورد دو دیزاین پترن باحال زیر هم صحبت میکنم حتما :

 

 

  • Factory Method Pattern
  • Abstract Factory Pattern

 

 

امیدوارم کمکتون کرده باشم و خوشحال میشم نظراتتون رو بشنوم 🙂

ذخیره کردن شکلک ها در MySQL

نوشته‌شده در توسط .

اخیرا که ملت همه ریختن تو شبکه اجتماعی و با شکلک – ایموجی – ها و… سروکار دارن ما هم باید بتونیم کارشون رو راه بندازیم 🙂

کانکشن پیشفرض MySQL لاراول به صورت پیشفرض از کاراکتر ست utf8 استفاده میکنه که نمیتونه شکلک ها رو ذخیره کنه و معمولا با این خطا مواجه میشیم :

برای حل این مشکل کانکشن mysql  در  config/database.php  رو به صورت زیر اصلاح کنید :

و دیتابیس رو ریست کنید. حواستون باشه که از دیتاتون قبلش بکاپ بگیرید…

file_get_content بوسیله curl در php

نوشته‌شده در توسط .
ربات php

همونطور که میدونید تابع flie_get_contents()  سورس فایل مورد نظر رو که میتونه حتی یک صفحه وب باشه رو میریزه توی یه رشته و میتونید هر بلایی سرش بیارید(مثلا با html-dom-parser به المنت هاش دسترسی پیدا کنید). بعضی وقتا ssl و… نمیذارن که بصورت مستقیم به محتویات صفحه دسترسی پیدا کنید. همینطور وقتی میخواید یه عکس رو از یه صفحه ای که ssl روش هست کپی کنید…  من به این مشکل برخوردم و با curl مشکلم رو حل کردم… جمع و جورش رو براتون در قالب یه فانکشن گذاشتم که امیدوارم به دردتون بخوره…

موفق باشید…

nodejs در مقابل php

نوشته‌شده در توسط .

اخیرا مجبور شدم روی یک پروژه چت آنلاین کار کنم که یک موتور چت داره و یک سری ریکوئست رو میگیره و جواب مناسب رو میده…  با php و فریمورک لاراول (♥) و وب سرور آپاچی شروع کردم  برای هرچه بهینه تر شدن موتور از روش comet استفاده کردم که یک درخواست رو تا دریافت درخواست بعدی به تاخیر میندازه و خلاصه به روشی خلاقانه باعث پایین اومدن حجم درخواست ها به سرور و در عین حال real time شدن کامل برنامه میشه. واضحه که با این حجم read و write که توی همچین سیستمی وجود داره، mysql گزینه مناسبی برای مدیریت داده ها نیست و بخاطر همین از همون اول از mongodb بعنوان یک سیستم مدیریت پایگاه داده noSQL استفاده کردم…

تا اینجا یه موتور چت (chat engine) با لاراول و مانگو دارم… برای تست ، ۲۰ کاربر با سشن های مختلف روش فعال کردم که هر کدوم دارن چت میکنن و بیشتره تایم رو هم گوش میکنن و منتظر دریافت پیام طرف مقابلن… با ۲۰ تا کاربر با اینکه منابع نسبتا بالایی از سرور استفاده میشد ولی سرعت جواب ها قابل قبول بود… وقتی تعداد کلاینت های سیستم پایین هست بالطبع تعداد درخواست هایی که برای سیستم میاد هم پایین خواهد بود و مشکلی پیش نمیاد… اما وقتی تعداد کلاینت ها رو ۱۰۰ برابر کردم… بووووم… سیستم ترکید☺

اینجا بود که به ضعیف بودن php و یه وب سرور مثل آپاچی ایمان آوردم… یه چرخی تو اینترنت زدم و مقاله هایی رو خوندم که دقیقا حرف الان من رو تایید میکردن… کم کم با پدیده ای به نام nodejs آشنا شدم… syntax و داکیومنت خوبش باعث شد که سمتش برم و موتور چت رو ببرم روی node…

گرچه تحقبق روی پروژه انقد طولانی شد که شرکت، پروژه رو شکست خورده تلقی کرد و رفتم روی پروژه ی بعدی… ولی به شما پیشنهاد میکنم اشتباه من رو تکرار نکنید و اگه سیستم مشابهی رو برای کارتون نیاز دارید به node بعنوان یک گزینه خوب نگاه کنید… یه مقایسه قشنگه node و php رو هم توی این لینک ببینید. موفق باشید 🙂

 

پراپرتی و متدهای استاتیک در php

نوشته‌شده در توسط .

قبل از اینکه بخوام در مورد facade  در لاراول صحبت کنم باید اطلاعات کلی در مورد توابع یا متدهای استاتیک php داشته باشید. متدهای استاتیک متدهایی از یک کلاس هستند که بدون نمونه گیری از کلاس و بصورت استاتیک قابل دسترسی هستند. یعنی بدون داشتن شئ از کلاس ، میتونیم از این نوع متدها استفاده کنیم.

قبل از مثال در مورد متدهای استاتیک میخوام کمی در مورد متغیرها یا پراپرتی های استاتیک صحبت کنم. یک پراپرتی استاتیک بدون استفاده از $this  و به راحتی با استفاده از ::  قابل دسترسی هست. همچنین میتونید یک متغیر استاتیک رو با استفاده از کلمه کلیدی static  تعریف کنید. به مثال زیر توجه کنید :

میبینید که چقدر راحت میشه به پراپرتی های استاتیک دسترسی داشت. با استفاده از کلمه های کلیدی self  و parent  هم میتونید به پراپرتی های این کلاس و یا کلاس پدر دسترسی داشته باشید.

نحوه ی تعریف متدهای استاتیک

همونطور که در بالا میبینید متد start()  بصورت استاتیک تعریف شده و خیلی شیک و مجلسی میشه ازش نمونه ساخت. این نوع توابع در نگاه اول خیلی جالب به نظر میرسن… و سوالی که پیش میاد اینه که چرا همه متد هارو استاتیک تعریف نمیکنیم؟ 

متدهای استاتیک با اینکه اولش خیلی باحال به نظر میرسن ولی محدودیتی دارن که تنها در بعضی موارد میتونیم ازشون استفاده کنیم : “بخاطر استاتیک تعریف شدن این متدها ، امکان استفاده از $this  در این نوع متدها وجود ندارد.” ولی در مجموع این نوع متدهای خیلی پرکاربرذ هستند.

متغییر های استاتیک در PHP

نوشته‌شده در توسط .

متغییر های استاتیک در PHP متغییر های خیلی جالبین 🙂 . متغیر هایی هستند که مقداری که دارند رو از دست نمیدن ، حتی داخل یک تابع و بعد از به اتمام رسیدن پردازش تابع.

مثال میزنم :

خروجی کد بالا به شکل زیر خواهد بود :

میبینید که مقدار متغیر استاتیک ثابت مونده بعد از اتمام هر تابع…

آموزش و کاربرد استفاده IOC container در Laravel – قسمت ۱

نوشته‌شده در توسط .

امروز بحث رو اندکی تخصصی تر میکنیم و میریم سمت container قدرتمند لاراول. یکی از مشخصه هایی که لاراول رو از سایر فریمورک های PHP جدا میکنه ، همین IOC هست. Dependency injection  یا DI یا تزریق نیازمندیها یک موضوع مهم در همه زبانهای شئ گراست. اینکه شما سایر کلاسها رو در کلاس خودتون استفاده کنید خیلی مهمه… 

اما IOC کانتینر چیست؟

برای اینکه از یک کلاس در کدمون استفاده کنیم باید از اون نمونه بگیریم. یه چیزی مثل کد زیر :

 

حتما بارها شده که مقدار  Request $request  رو بعنوان ورودی به یک تابع در کنترلر میفرستید . سوالی که پیش میاد اینه که بدون نمونه گرفتن از کلاس Request چطور php اونو میشناسه؟ اینجاست که کاربرد IOC مشخص میشه. لاراول با کانتینرش شرایطی رو مهیا کرده که شما به راحتی با آبجکت ها کار کنید… لاراول وقتی کدی مثل FOO $foo  رو میبینه دنبال کلاس FOO میگرده که از اون نمونه بگیره. این خیلی خوبه. شما بدون اینکه از کلاس نمونه بگیرید نمونه گرفته میشه. بعضی وقتا پیش میاد که شما میخواید یک ریپازیتوری بنویسید که دیگران هم بتونن ازش استفاده کنن. اینجا نیاز هست که کلاس خودتون رو به لاراول برای نمونه گیری معرفی کنید و شما باید بصورت دستی کلاس رو به IOC بچسبونید یا به اصطلاح bind کنید.

نحوه ی bind یک کلاس به IOC در لاراول

در کد بالا EloquentUserRepository رو چسبوندیم به کانتینر و از این به بعد لاراول کلاس EloquentUserRepository رو میشناسه همه جا.

برای اطلاعات بیشتر کتاب Laravel: From Apprentice To Artisan رو که نوشته تیلور آتول -سازنده لاراول – هست رو بخونید

مفهوم و کاربرد اینترفیس – interface در PHP

نوشته‌شده در توسط .

قبلا در مورد کلاسهای abstract در PHP مطلبی نوشتم ، کلاسهای انتزاعی یا abstract کلاسهایی هستند که قابل نمونه گیری نیستند و میتونیم درون کلاسهای انتزاعی متد هایی بنویسیم و در کلاسهایی که از اون مشتق شدن ازش استفاده کنیم. اینترفیس ها دقیقا مثل کلاسهای انتزاعی هستند ، با این تفاوت که در اینترفیس ها هیچ متدی نمیتونه دارای بدنه باشه. اولش خیلی عجیب به نظر میرسه… وقتی متدها بدنه نداشته باشن ، به چه دردی میخودن؟

به خاطر داشته باشید که شما با تعریف یک متد در کلاس abstract نویسنده کلاسهای دیگه (که از این کلاس مشتق شدن) رو وادار نمیکردید که متدهای کلاس پدر رو بازنویسی کنه. ولی در اینترفیس ها اینطور هست ، یعنی هر کلاسی که یک اینرفیس رو implement کنه ، باید تمام متدهای کلاس پدر رو بازنویسی کنه.

مثلا شما میخواید کلاسی بسازید که یک تگ html رو رندر کنه و برای این کار نیاز هست که به تگ ، id و class داده بشه. شما میاید یه اینترفیس میسازید و درون اون دو تابع setID و setClass رو مینویسید. از اون به بعد هر کسی که کلاس خودش رو از اینترفیس شما مشتق کرد مجبوره که دو تا تابع رو بنویسه و این از خطای برنامه جلوگیری میکنه… شاید در پروژه های کوچیک زیاد به درد نخوره ، ولی پروژه هایی که تعداد زیادی توسعه دهنده روشون کار میکنند ، برای پیاده سازی design pattern ها حتما باید از اینترفیس ها استفاده کنن.

نحوه ی تعریف interface ها در PHP

برای تعریف اینترفیس ها از کلمه کلیدی interface استفاده میکنیم :

در مثال بالا کلاسها رو مجبور میکنیم که متد xyz رو بنویسن. برای ارث بردن یا به اصطلاح تکمیل کردن یک اینترفیس از کلمه کلیدی implements استفاده میکنیم :

نکته قابل توجه اینه که تمام متد ها و پراپرتی هایی که درون یک اینترفیس تعریف میشن باید بصورت عمومی یا public تعریف بشن ، در غیر اینصورت با اررور مواجه میشیم.

یک نکته دیگه اینکه یک کلاس میتونه بیش از یک اینترفیس رو implement کنه و همچنین یک اینترفیس میتونه از چند اینترفیس دیگه مشتق بشه.

کلاسهای abstract یا انتزاعی در PHP

نوشته‌شده در توسط .

کلاسهای abstract در اکثر زبان های شئ گرا وجود دارند. کلاسهایی هستند که قابل نمونه گیری نیستند ، و سایر کلاسها فقط میتوانند از آنها ارث بری کنند.

فرض کنید که شما یک کلاس animal دارید و میخواهید همه حیوانات از آن کلاس یا شئ مشتق شوند ، خود کلاس animal به تنهایی قابل نمونه گیری نیست. چون ما موجود حیون نداریم و مثلا گربه با به ارث بردن بخشی از ویژگی های حیوان به موجودیت میرسد . پس دلیل اینکه اسم این نوع کلاسها را abstact گذاشته اند هم قابل درک هست…

کاربرد کلاسهای abstract

حتما الان این سوال براتون پیش اومده که ” چه کاریه از abstract استفاده کنیم ؟ کلاس معمولی درست میکنیم ، ازش ارثم میبریم 🙂 ”

سوال به جایی هم هست ، در پروژه های بزرگ برای خوانایی برنامه از abstract ها استفاده میکنند . شما وقتی یک کلاس abstract رو میبینید ، خیلی راحت میفهمید که این تابع قابل نمونه گیری نیست و یک کلاس برای ارث برده شدن هست. در پروژه های کوچیک این مسئله زیاد خودش رو نشون نمیده ولی در پروژه های بزرگ خیلی کاربرد داره. مثلا همین فریمورک لاراول خودمون خیلی جاها از همین نوع کلاسها استفاده کرده…

کاربرد دیگه ی کلاسهای abstract این هست که شما با این نوع کلاسها میتونید نویسنده های کلاسهای فرزند رو وادار کنید که برخی توابع رو بازنویسی کنند( در ادامه بیشتر متوجه این موضوع میشید).

نحوه ی تعریف یک کلاس abstract

برای تعریف یک کلاس انتزاعی از کلمه کلیدی abstract  قبل از class  استفاده میکنیم :

الان اگه شما از کلاس بالا نمونه بگیرید با اررور مواجه میشید. طبیعی هم هست دیگه 🙂

یادتون باشه درون کلاس abstractتون میتونید متد هایی رو تعریف کنید و از اونها استفاده کنید و اون متد ها میتونن abstract باشن یا نه…

اگه متدی رو از نوع abstract تعریف کردید ، توسعه دهنده های دیگه رو مجبور میکنید : در صورتی که از کلاس شما کلاسی رو به ارث بردن ، حتما نابع رو دوباره بنویسن. مثلا هر کلاسی که از کلاس بالا مشتق بشه ، باید متد Greet رو دوباره بنویسه.

و یادتون باشه که متد های انتزاعی فقط درون کلاسهای انتزاعی قابل نوشته شدن هستند.

کلاس زیر از کلاس بالا مشتق شده :

همونطور که میبینید ما مجبور بودیم که متد  Greet()  رو بازنویسی کنیم. حالا میتونیم از کلاس Dog بصورت زیر نمونه بگیریم :

خیلی واضح و cool 🙂

امیدوارم کمکتون کرده باشم